پایگاه خبری بيان ما 13 خرداد 1398 ساعت 9:48 http://www.bayanema.ir/news/26281/وعده-های-دروغ-فریب-مردم-پیروزی-انتخابات-جرم-می-شود -------------------------------------------------- عنوان : وعده‌های دروغ و فریب مردم برای پیروزی در انتخابات، جرم می‌شود؟ -------------------------------------------------- متن : وعده های دروغ و فریب مردم برای پیروزی در انتخابات، جرم می شود؟ به گزارش بیان ما به نقل از الف،دیروز عباسعلی کدخدایی، از نبود مواد قانونی در زمینه فریب مردم در تبلیغات انتخاباتی سخن گفته بود و این موضوع را به عنوان یکی از ضعف های قوانین انتخاباتی در ایران دانسته بود. کدخدایی در توییتر نوشته بود: بوریس جانسون به دلیل دروغ گویی در تبلیغات انتخاباتی به دادگاه فراخوانده شده است. موضوعی که در قوانین انتخاباتی ایران به درستی در نظر گرفته نشده است و راه فریب مردم را بازگذاشته است. اشاره سخنگوی شورای نگهبان به اظهارات بوریس جانسون در جریان برگزاری رفراندوم جدایی بریتانیا از اتحادیه اروپا در سال ۲۰۱۶ است. در کیفرخواست اشاره شده که بوریس جانسون به طور مکرر افکار عمومی را درباره این که خروج از اتحادیه اروپا هفته ای ۳۵۰ میلیون پوند نفع دارد گمراه کرده است. به گفته مارکوس بال (شاکی خصوصی)، جانسون به عنوان طرفدار خروج انگلیس از اتحادیه اروپا با این اقدام عملاً موجبات فریب مردم را فراهم کرده است. در تبلیغات سال ۲۰۱۶ در بریتانیا بارها به این سخنان جانسون استناد شده بود. قاضی پرونده خواستار آغاز روند قضایی رسیدگی به این پرونده شده است. نکته جالب این است بعد از استعفای ترزا می، بوریس جانسون به عنوان یکی از گزینه های احتمالی منصب نخست وزیری انگلیس مطرح شده اما بعد از چنین اتفاقی آینده سیاسی وی در هاله ای از ابهام قرار گرفته است. بر اساس این اتفاق توییت سخنگوی شورای نگهبان منطقی است و باید گفت قوانین انتخاباتی در ایران از این لحاظ بسیار ضعیف هستند. در ایران بارها و بارها مشاهده شده که نامزدهای انتخابات شوراها، مجلس و یا ریاست جمهوری در طول ایام تبلیغات انتخاباتی با وعده های کذب و نادرست موجب فریب مردم شده و زمینه رای آوری خود را فراهم نموده است. مثلاً بسیار دیده شده فلان نامزد عنوان می کند اگر در انتخابات پیروز شود چند میلیون شغل ایجاد می کند، مشکلات و آسیب های اجتماعی را طی مدت کوتاهی بر طرف می کند، در روابط خارجی فلان اقدام را انجام می دهد یا در سطح خردتر و برای شوراها و مجلس محلی عملاً وعده بزرگ و خارج از محدوده امکانات و اختیارات داده می شود. اما این نامزدها بعد از پایان انتخابات تمامی گفته های قبلی خود را فراموش می کنند و یا تحقق وعده های خود را به امروز و فردا حواله می دهند و عملاً تا پایان دوره تصدی آن کرسی و منصب اتفاق خاصی رخ نمی دهد. علاوه بر جرم انگاری وعده های دروغ، در بسیاری از کشورها که احزاب قوی و منسجمی دارند تلاش می شود تا وعده ها و تبلیغات نامزدها در چارچوب حزب و مبتنی بر واقعیات باشد؛ چرا که نوعی مسئولیت سیاسی و پاسخگویی به افکار عمومی برای کل حزب نیز بوجود می آورد. در غیر این صورت در دور بعدی انتخابات مردم به آن حزب اقبالی نشان نخواهند داد. اما در ایران بدلیل فرد محور بودن انتخابات، وعده های بزرگ و تبلیغات پوپولیستی برای رای آوری رواج بیشتری دارد. به این موارد می توان به تخریب رقیبان، پرونده سازی و ... نیز اشاره کرد. برخی در این باره عنوان می کنند تقویت رسانه های آزاد تا حدود زیادی می تواند زمینه آشکارسازی و نقد وعده های دروغین چنین نامزدهایی را فراهم نماید؛ اما همیشه چنین اتفاقاتی رخ نمی دهد. به خصوص اینکه گاهاً برخی رسانه ها با جار و جنجال و تبلیغات فراوان خود به عاملی برای فریب مردم تبدیل می شوند. در واقع پیوندی بين ثروت، رسانه و قدرت بوجود می آید كه بطور سيستماتيك به فريب افكار عمومی مشغول می شوند. به همین دلیل است که باید شفافیت درباره منابع هزینه های انتخاباتی نامزدها و سقف مجاز نیز در قانون پیش بینی شود. در سیاست های کلی انتخابات بر تعیین حدود و نوع هزینه ها و منابع مجاز و غیرمجاز انتخاباتی، شفاف سازی منابع و هزینه های انتخاباتی داوطلبان و ممنوعیت هرگونه تخریب، تهدید، تطمیع، فریب و وعده های خارج از اختیارات قانونی ... تاکید شده است.؛ البته هنوز این سیاست ها در قالب قوانین مدون نشده اند. اتفاقی که با توجه به فضای انتخاباتی در کشورمان ضرورت دارد هر چه سریعتر رخ دهد.