۰
تاریخ انتشار
يکشنبه ۱ مهر ۱۳۹۷ ساعت ۱۵:۲۶
کد مطلب : ۱۲۵۶۰

​​​​​​​پاکتی به عنوان صله هیأت، یا دستمزد منبر و مداحی؟

​​​​​​​پاکتی به عنوان صله هیأت، یا دستمزد منبر و مداحی؟
سید مهدی سیدی
پاکتی به عنوان صله هیأت، یا دستمزد منبر و مداحی؟

می گفت: برای محرم، پنج شب وعده کرده بودم، یعنی پنجه دوم از ماه محرم، از ششم تا شام عاشورا، شب آخر که از منبر پایین آمدم، چراغ ها را خاموش کرده بودند، جایم را به مداح دادم و با عجله از لابلای جمعیتی که اشک می ریختند از حسینیه خارج شدم. رئیس هیأت با یکی از میان دارها دنبالم آمد. چند تا ظرف غذا که احتمالا قیمه بود برایم آوردند و به عنوان تبرک، گذاشتند صندلی عقب ماشین. تا آمدم سوار شوم مسؤول هیأت گفت: حاجی! چک را کی تقدیم کنیم؟ گفتم: کدام چک!؟ گفت: هدیه ناقابلی است از طرف هیأت بابت این شب ها که ما را مستفیض فرمودید. گفتم: قبلا هم عرض کرده ام؛ از هیچ هیأتی پول نمی گیرم؛ شما هم که تاج سر مایید، جلسه خوبی داشتید؛ خودم هم خیلی بهره بردم، قدر این مردم را بدانید. شروع کرد به اصرار کردن که پشت فرمان نشستم و ماشین را روشن کردم. گفتم: ما که برای امام حسین (ع) کار به درد بخوری نکردیم، دلم می خواهد حداقل این یک کار را بی مزد و منت انجام بدهم. ضمن اینکه توی این وضعیت اقتصادی که هیأت ها با تنگنا و گرفتاری مالی و با رنج و تعب زیاد، بساط عزاداری را فراهم می کنند، خوب است لااقل ما هم به سهم خود در پایین آوردن مخارج هیأت
کمک کنیم. اطلاع دارم شما با چه سختی و دقت، نذورات مردم را دریافت می کنید و برای روشن نگه داشتن چراغ هیأت امام حسین (ع) به چه خلوصی تلاش می کنید؛ لااقل اجازه بدهید ما هم در این مسیر مقدس سهم کوچکی داشته باشیم. خوشحالی از چشم هایش می بارید. گفت: خدا به شما خیر بدهد بار سنگینی را از روی دوش ما برداشتید و در ادامه چند بار گفت: خدا به شما آبرو بدهد.
قبل از اینکه شیشه را بالا بکشم گفتم: راستی به یک اعتقادی رسیده ام. امام حسین (ع)، هم کرمش فراوان است و هم قدرتش زیادتر از این حرف هاست. ما که برای حضرت کاری نکرده ایم. اما مطمئنم همین نوکری ناچیز ما را هم جبران می کند؛ نه در آخرت که در همین دنیا. منتها بگذاریم نوع و مکانش را خودش تعیین کند.
این روزها حرف و حدیث های زیادی در مطبوعات و رسانه ها شایع است که فلان منبری و یا بهمان مداح به چه میزان دستمزد گرفته است و کذا و کذا. گرچه مرور منصفانه واقعیت ها نشان می دهد عموم این سخن پراکنی ها، پایه و منبع موثقی ندارد و صرفا در حد گمانه زنی های عوامانه است که گاهی برای بازارگرمی مراسم رخ می دهد. اما در طرف مقابل منبری های بسیاری داریم که با شدت از دریافت اجرت برای منبرها خودداری و استنکاف می کنند و حتی شاهد تشکیل گروه های جهادی از
مداحان و روحانیون فاضل و جوان هستیم که رسماً اعلام کرده اند بدون دریافت هیچ اجرتی برای هیأت ها و مجالس، اجرای برنامه می کنند.
ولی باید دانست دریافت وجه برای منبر، ضرورتاً منع شرعی ندارد به ویژه اگر آن را در حکم یک جلسه تعلیم و تربیت و تدریس علمی تلقی کنیم، نظیر آنچه اساتید و معلمان صورت می دهند و برای آن حق الزحمه دریافت می دارند. ضمن اینکه بسیاری از روحانیون و خطبا بخش وسیعی از زندگی خود را وقف تحقیق و پژوهش برای منبر می کنند و علی القاعده باید زندگی آنان به نحو آبرومندانه ای تأمین شود. مضافاً بر آنکه عموماً اجرت یا همان پاکتی که به مداح و منبری اعطاء می شود در حکم یک هدیه و صله است که اتفاقا به گواهی برخی بزرگان، هم طهارت و پاکیزگی خاصی داشته و هم اتفاقا دربردارنده برکت هایی است. اما به هر تقدیر و مؤکدا باید مراقبت کرد برای منبر نرخ تعیین نشود و با جدیت جلو کار برخی از معدود افراد و کارچاق کن هایی را که در مقام مدیر برنامه فلان منبری نقش آفرین هستند و به غلط، نرخ گذار منابر شده اند گرفته شود. باید کوشید در این روزگار پر فتنه و پر مضیقه باری از دوش هیأت ها به ویژه هیأت های مستضعف برداشته شود تا تابندگی انوار هیأت، دل های بیشتری را فتح کند. ان شاء الله.
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما