۰
تاریخ انتشار
يکشنبه ۱۴ بهمن ۱۳۹۷ ساعت ۰۷:۳۲
کد مطلب : ۲۰۱۳۵

نقد و بررسی آثار اکران شده در روز سوم جشنواره فیلم فجر

نقد و بررسی آثار اکران شده در روز سوم جشنواره فیلم فجر/ بحران قصه نگفتن دامن جشنواره را گرفته است / قصرشیرین رضا میرکریمی بهترین فیلم روز سوم
 جمعه 12 بهمن ماه جشنواره با اکران سه فیلم سینمایی و یک مستند به کار خود ادامه داد. جشنواره در روز سوم خود شاهد اکران فیلم‌ «ناگهان درخت» اثر صفی یزدانیان، «قصرشیرین» ساخته رضامیرکریمی و «سمفونی نهم» فیلم محمدرضاهنرمند بود. در ادامه نظر منتقدان رجانیوز را درباره فیلم‌های روز سوم جشنواره می‌خوانید:
 جمعه 12 بهمن ماه جشنواره با اکران سه فیلم سینمایی و یک مستند به کار خود ادامه داد. جشنواره در روز سوم خود شاهد اکران فیلم‌ «ناگهان درخت» اثر صفی یزدانیان، «قصرشیرین» ساخته رضامیرکریمی و «سمفونی نهم» فیلم محمدرضاهنرمند بود. در ادامه نظر منتقدان رجانیوز را درباره فیلم‌های روز سوم جشنواره می‌خوانید: 
 
قصرشیرین
 
داستان یا کش دادن موقعیت؟
امیر ابیلی 
 
سینمای ایران در طول چهاردهه گذشته هیچگاه علقه‌ای به روایت‌های شاه‌پیرنگ کلاسیک نداشته است و رضا میرکریمی هیچگاه فیلمساز سینمای شاه‌پیرنگ نبود، اما در «خیلی دور، خیلی نزدیک»، «زیر نورماه»، «به همین سادگی» و .... با وجود روایت خرده‌پیرنگ، فیلم‌هایی به یادماندنی خلق کرده بود. اثاری که شخصیت‌های درستی را خلق می‌کردند و چالش‌های درونی کاراکتر اصلی را خیلی ملموس نمایش می‌دادند. 
 
او اما در فیلم‌های آخر خود حتی از پس روایت قصه‌ی یک خطی خود هم برنمی‌آید. «قصر شیرین» درست مانند «امروز» در یک موقعیت گنگ در جا می‌زند. به این نکته باید توجه کرد که حتی در روایت‌های خرده پیرنگ کاراکتر اصلی باید با چالشی مشخص روبه‌رو شود و در دل عبور از چالش و بحران خود از نقطه آ به ب حرکت کند. میرکریمی اما در «قصر شیرین» دچار یک سوءتفاهم در قصه‌گویی است. او اطلاعات اولیه کاراکترها و موقعیت ابتدایی را به صورت پراکنده به مخاطب می‌گوید و فیلم تا دقیقه 70 تنها در موقعیت ابتدایی درجا می‌زند. ما به مرور و به کندی می‌فهمیم که شخصیت حامد بهداد راننده ماشین سنگین بوده است، تصادف کرده و کسی را کشته، فرار کرده، توسط همسرش به پلیس معرفی شده، زندان بوده و پس از ازادی ازدواج دوم داشته، حالا اما سه سال پس از ترک همسر اول و به دلیل به کما رفتن او، برگشته است تا اعضای بدنش را بدون اجازه خانواده بفروشد.
 
دقت کنید که این اطلاعات/پیش‌داستان(بک‌استوری) در 5 دقیقه اول باید به مخاطب ارائه شود و سپس بحران ماجرا که فروش اعضای بدن زن بدون اجازاه خانواده اوست آغاز شود. ولی دادن همان اطلاعات اولیه 70 دقیقه به طول می‌انجامد، آنهم با باگ فراوان. ما نمی‌فهمیم اگر زن اول دیه‌ی قتل شوهر را پرداخت کرده پس چرا مرد کامیونش را از دست داده، چرا زندان رفته، چرا با وجود ازدواج دوم همچنان با همسر اول در ارتباط است و از همه مهمتر اینکه چرا هیچ عاطفه‌ای نسبت به فرزندانش ندارد. مسئله این است که دادن جزئی و با خست اطلاعات اولیه مساوی با «قصه‌گویی» نیست، بلکه درجا زدن در موقعیت اولیه است. در «قصر شیرین» تا دقیقه 70-75 چه اتفاق ویژه‌ای روی می‌دهد؟ بحران ماجرا چیست؟ 
 
جز این فیلم در طرح اولیه خود هم دچار خطاهایی است. همسر بدون اجازه برادران زن نمی‌تواند اجازه پیوند عضو و قطع دستگاه‌های پزشکی را بدهد. خانواده اهداکننده عضو بصورت مستقیم و بدون واسطه بیمارستان/سیستم دولتی نمی‌تواند با خانواده گیرنده ارتباط و بخصوص داد و ستد مالی داشته باشد. سیستم فروش قلب مانند فروش کلیه ازاد نیست و در اکثر موارد حتی اهداکننده، گیرنده را نمی‌شناسد.
 
با این تفاسیر باید گفت «قصر شیرین» چیزی اضافه‌تر از «امروز» و «دختر» ندارد و دبیر جشنواره جهانی فجر در فیلمسازی همچنان در مسیر سراشیبی است.
منبع: رجانیوز
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما

تازه ترين عناوين
دریچه افکار