۰
تاریخ انتشار
يکشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۸ ساعت ۰۹:۴۰
کد مطلب : ۲۹۳۷۲

چرا مجازات مفسدان، وجدان عمومي را آرام نمی‌کند؟ امیرحسین رحمانی

چرا مجازات مفسدان، وجدان عمومي را آرام نمی‌کند؟
امیرحسین رحمانی
چرا مجازات مفسدان، وجدان عمومي را آرام نمی‌کند؟
در ماه ها و سال های اخیر دادگاه های متعددی برای بررسی پرونده مفاسد اقتصادی در حوزه های مختلف برگزار شده است. برخی از محاکمه شدگان نیز حتماً و بدرستی به اعدام یا حبس های طولانی مدت محکوم شده اند که حکم آن ها اجرایی شده و یا در حال انجام است. اما به نظر می رسد این دادگاه ها آن چنان که باید و شاید نتوانسته افکار عمومی را قانع کند و وجدان جمعی را التیام بخشد. دلیل این امر چیست؟ چرا آن گونه که انتظار می رود این حس در بین مردم پدیدار نشده که در سیستم اقتصادی کشور، فساد کاهش یافته است و کارکرد آن به طور جدی بهبود یافته است؟ و حتی شاید در نگاهی بدبینانه بتوان گفت نوعی بازتولید فساد در حال رخ دادن است.  با اندک تاملی می توان  به این واقعیت رسید که در گذر زمان میزان و تعداد دادگاه های برگزار شده برای مقابله با مفاسد اقتصادی افزایش پیدا کرده است اما اثر چنین دادگاه هایی بسیار امیدوارکننده نبوده است.
در این باره می توان حداقل به دو دلیل اشاره کرد. البته با بررسی و تامل حتماً دلایل دیگری نیز قابل شمارش است اما به نظر می رسد اگر به این دو دلیل رسیدگی شود بخش عمده ای از مشکلات در این زمینه قابل رفع باشد:
اولاً: اگر چه در حال حاضر عزم جدی در برخورد با مفسدان اقتصادی وجود دارد اما به نظر می رسد این اراده قوی در برخورد با تسهیل کنندگان و زمینه سازان فساد در سیستم اقتصادی و سیاسی کمتر است و یا اینکه حداقل به چشم نمی آید.
به عبارتی دیگر اگر چه در سال های اخیر با مفسدان اقتصادی در بخش های مختلف برخورد شده و به مجازات نیز محکوم شده اند اما به ندرت پیش آمده که با مسئولان سیاسی و اقتصادی که به این مفسدان کمک کرده اند برخوردی صورت گرفته باشد.
در این باره اشاره به سخنان رهبر انقلاب بسیار آموزنده و راهگشا است. ایشان درتاریخ 1397/5/22 در دیدار با اقشار مختلف مردم می فرمایند:« ارز را یا سکّه را وقتی که به‌صورت غلط تقسیم میکنند، این دو طرف دارد: یکی آن که می‌آید این را میگیرد و مثلاً فرض کنید قاچاقچی است یا به قاچاقچی میفروشد؛ یکی آن که این را میدهد. ما همه‌اش داریم دنبال آن کسی که «میگیرد» میگردیم -مفسد اقتصادی، قاچاقچی- درحالی‌که تقصیر عمده متوجّه آن کسی است که «داد»؛ او را باید دنبال کرد»
در واقع مشکل اصلی آن مسئول و مقامی اند که از روی ناآگاهی یا عامدانه و با برنامه ریزی اقدام به چنین کارهایی کرده و زمینه را برای سوءاستفاده فراهم کرده است. در اصل این مقامات و مسئولان فضا و محیطی را فراهم می کنند که موجب رشد و تکثیر فساد و سوء استفاده از منابع و اموال دولتی می شود. البته بعضا نیز برخی از این افراد با مجرمان اقتصادی همکاری می کنند و به صورت گروهی مرتکب فساد و تقلب می شوند. بر این اساس باید گفت تا زمانی که با چنین مسئولانی برخورد نشود نه تنها نباید انتظار داشت تحولی جدی در زمینه مبارزه با فساد صورت گیرد بلکه سربرآوردن هر روز یک سلطان فاسد نیز امری دور از ذهن نیست.
به عنوان مثال در ماجرای نحوه توزیع سکه و ارز بارها از سوی مقامات قضایی اعلام شد که افرادی از درون بانک مرکزی با چنین افرادی همکاری داشته اند اما هنوز مشخص نیست آیا با چنین افرادی برخوردی نیز صورت گرفته است یا خیر؟
منبع:الف 
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما

تازه ترين عناوين