۰
تاریخ انتشار
پنجشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۰۰:۲۹
کد مطلب : ۳۶۳۸۶

خودروی دیفرانسیل عقب بهتر است یا جلو؟

خودروی دیفرانسیل عقب بهتر است یا جلو؟
به گزارش بیان ما؛ دیفرانسیل یک قطعه مکانیکی است که نیروی موتور را به چرخ‌های محرک خودرو منتقل کرده و به هر کدام از چرخ‌های محور محرک خودرو اجازه می‌دهد تا در صورت نیاز با دور متفاوتی نسبت به سایر چرخ‌ها به چرخش درآید. در این مطلب مزایا و معایب خودرو‌های دیفرانسیل عقب آورده شده است.
خودروی دیفرانسیل عقب بهتر است یا جلو؟
تمامی خودرو‌هایی که تاکنون تولید شده‌اند با توجه به نیاز بازار و هدف سازنده خود، از محور‌های محرک متفاوتی برخوردار هستند؛ برخی از آن‌ها به صورت دیفرانسیل عقب (RWD)، برخی دیگر از نوع دیفرانسیل جلو (FWD) یا حتی بعضی به صورت چهار چرخ محرک (AWD/۴WD) هستند.
خودرو‌های دیفرانسیل جلو از عمومیت بیشتری برخوردار بوده و در یک مقیاس کلی نسبت به انواع دیفرانسیل عقب حجم تولید بیشتری را در کارخانه‌های خودروسازی سراسر دنیا به خود اختصاص داده‌اند؛ حتی هزینه تولید آن‌ها نیز نسبت به ماشین‌های دیفرانسیل عقب بسیار کمتر است، اما خودرو‌های دیفرانسیل عقب نیز از مزایای فراوانی برخوردار هستند و طرفداران بسیاری دارند.
مزایا و معایب خودرو‌های دیفرانسیل عقب
در خودرو‌های دیفرانسیل جلو مجموعه پیشرانه، گیربکس، دیفرانسیل و چرخ‌های محرک کاملا در بخش جلویی خودرو قرار دارند، اما در خودرو‌های دیفرانسیل عقب، نیروی موتور بواسطه محور انتقال نیرو (میل گاردان) به چرخ‌های عقب منتقل می‌شود و در واقع با اینکه در اغلب موارد موتور و گیربکس در قسمت جلویی خودرو قرار دارند، اما چرخ‌های محرک به همراه دیفرانسیل به بخش عقب خودرو انتقال داده شده‌اند.
اولین موردی که در مقاله مزایا و معایب خودرو‌های دیفرانسیل عقب باید به آن پرداخت ویژگی فرمان‌پذیری است. از آنجایی که در خودرو‌های دیفرانسیل جلو تمامی قدرت موتور به محور چرخ‌های جلویی منتقل می‌شود، در شتاب گیری‌های ناگهانی کنترل فرمان سخت شده و هر چقدر هم که خودرو پرقدرت‌تر باشد، چنین مشکلی نیز حادتر خواهدشد.
این در حالیست که در خودرو‌های دیفرانسیل عقب، قرارگیری پیشرانه در بخش جلویی و جای گیری دیفرانسیل در قسمت عقب خودرو، باعث شده تا تعادل بهتری بین اکسل‌های عقب و جلو بوجود بیاید که در نهایت به افزایش کیفیت سواری و دقت فرمان‌پذیری منتهی شده است.
البته ناگفته نماند که علاوه‌بر تعادل و فرمان‌پذیری لذت بخش خودرو‌های دیفرانسیل عقب، یکی از بیشترین جذابیت‌های که این خودرو‌ها برای رانندگان حرفه‌ای به همراه دارند، قابلیت منحرف کردن محور عقب خودرو در پیچ‌ها یا دریفت است که طرفداران بسیاری را در سراسر دنیا به خود اختصاص داده است.
شتاب بیشتر
اگر توانایی فنی، مسیر حرکت و مهارت رانندگان یک خودرو دیفرانسیل عقب و یک خودرو دیفرانسیل جلو را کاملا یکسان در نظر بگیریم؛ می‌توان گفت که خودرو‌های دیفرانسیل عقب در مقایسه با خودرو‌هایی که محور محرک آن‌ها در بخش جلویی قرار دارد، از چالاکی بیشتری برخوردارند، زیرا در حین شتاب‌گیری وزن خودرو به محور عقب منتقل می‌شود که در واقع محور محرک اصلی خودرو بوده و تمام نیروی موتور به این محور منتقل می‌گردد. در خودرو‌های دیفرانسیل عقب این مسئله باعث بالا رفتن چسبندگی تایر‌های عقب و در نتیجه شتاب‌گیری بهتر این خودرو‌ها خواهد شد.
در خودرو‌های دیفرانسیل جلو حجم زیادی از قطعات و تجهیزات خودرو در بخش جلویی تجمع یافته‌اند، که این موضوع باعث شده تا محور‌های جلوی این گونه خودرو‌ها از وزن زیادی برخوردار بوده و در نتیجه جلوبندی این گونه خودرو‌ها نسبت به خودرو‌های دیفرانسیل عقب، از استهلاک بیشتری برخوردار باشد
خودروی دیفرانسیل عقب بهتر است یا جلو؟
به عبارتی دیگر به واسطه کم شدن وزن بخش جلویی اتومبیل‌های RWD و انتقال بخشی از قطعات به قسمت عقب خودرو، در ناهمواری‌های سطح جاده فشار کمتری به جلوبندی خودرو‌های دیفرانسیل عقب وارد خواهد شد؛ بنابراین استهلاک جلوبندی این گونه خودرو‌ها به طور چشمگیری کمتر از انواع دیفرانسیل جلو است.
یکی از موضوعات مهمی که در بحث مزایا و معایب خودرو‌های دیفرانسیل عقب باید به آن توجه ویژه‌ای داشت بحث ترمزگیری و توقف سریع است. در خودرو‌های دیفرانسیل جلو وزن بخش جلویی خودرو بیشتر از بخش عقب آن است؛ این موضوع علاوه‌بر این که برای این گونه خودرو‌ها محدودیت‌هایی را در هنگام چرخش به وجود آورده، باعث شده ترمز‌های جلو در استفاده‌های مکرر خیلی زود گرم شوند و کارایی مفید خود را از دست بدهند.
همچنین ممکن است چرخ‌های عقب نیز در ترمز‌های ناگهانی به سرعت قفل شده که در این صورت باعث ناپایداری خودرو خواهد شد.
در مقابل تقسیم وزن مناسبی که در خودرو‌های دیفرانسیل عقب وجود دارد، باعث شده که در ترمز‌های سنگین فشار بیشتری روی چرخ‌های عقب وارد شود؛ بنابراین کمپانی‌های خودروسازی می‌توانند با نصب ترمز‌های قوی بر روی چرخ‌های عقب محصولات دیفرانسیل عقب خود، نقش مهمی در توقف سریع‌تر این خودرو‌ها ایفا نمایند.
معایب خودرو‌های دیفرانسیل عقب
یکی از مزایای خودرو‌های دیفرانسیل جلو نسبت به انواع دیفرانسیل عقب، فضای جادار کابین این گونه خودرو‌ها است. از آنجایی که مجموعه اجزای موتور، جعبه دنده و دیفرانسیل خودرو‌های FWD در بخش جلو خودرو و درون محفظه موتور جای گرفته است؛ در نتیجه در خودرو‌های دیفرانسیل جلو هیچ اثری از برجستگی میانی کف اتومبیل به چشم نمی‌خورد و خودروسازان می‌توانند فضای کابین گسترده تری را برای سرنشینان خودرو‌های دیفرانسیل جلو طراحی کنند.
در مقابل خودرو‌ها دیفرانسیل عقب بدلیل وجود میل گاردان در زیر کابین و همچنین وجود برآمدگی دیفرانسیل در بخش میانی کابین، از طول کمتر و فضای داخلی محدودتری برخوردار هستند.
خودروی دیفرانسیل عقب بهتر است یا جلو؟
یکی دیگر از معایب ماشین‌های دیفرانسیل عقب، وزن بالا و همچنین مصرف سوخت بیشتر آن‌ها نسبت به مدل‌های FWD است.
همانطور که پیشتر نیز به این موضوع اشاره کردیم در اتومبیل‌های مجهز به محور محرک عقب، نیرو تولیدی موتور و گیربکس از طریق میل گاردان به چرخ‌های عقب منتقل می‌شود.
البته در صورتی که پیشرانه در جلو خودرو باشد وجود قطعات اضافی این چنینی که برای انتقال قدرت موتور به چرخ‌های محرک در ماشین‌های دیفرانسیل عقب به کار می‌روند، از دلایل اصلی افزایش وزن ۱۰% این خودرو‌ها نسبت به نمونه‌های مشابه دیفرانسیل جلو هستند.
سنگینی این خودرو‌ها در کنار اتلاف انرژی ۲% که بر سر راه انتقال نیرو به میل گاردان و دیفرانسیل عقب صورت می‌گیرد، موجب هدر رفتن بیشتر انرژی و همچنین افزایش نسبی مصرف سوخت خواهد شد.
چسبندگی کمتر
آخرین ویژگی که در مقاله مزایا و معایب خودرو‌های دیفرانسیل عقب به بررسی آن می‌پردازیم ویژگی چسبندگی است. خودرو‌هایی که دیفرانسیلشان عقب است نسبت به خودرو‌های دیفرانسیل جلو از تقسیم وزن مناسب‌تری در عقب و جلو برخوردار هستند که این امر موجب کاهش فشار وزن خودرو روی محور محرک (محور عقب) شده است.
چنین موضوعی باعث شده تا بخش پشتی خودرو‌های دیفرانسیل عقب در هنگام عبور از پیچ‌های تند، تمایل زیادی به لغزش و انحراف از پیچ را از خود نشان دهند. این وضعیت زمانی به اوج خودش می‌رسد که بخواهید با ماشین دیفرانسیل عقب خود در جاده‌های لغزنده یا خیس کوهستانی رانندگی کنید.
در چنین مواقعی اگر خودرو دیفرانسیل عقب شما همچون بسیاری از خودرو‌های کلاسیک امریکایی، فاقد سامانه کنترل کشش و کنترل پایداری باشد، ممکن است با مشکلاتی همچون بوکسوات شدید و پیش‌فرمانی مواجه شوید. طبیعی است که خودرو‌های دیفرانسیل جلو نیز هنگام عبور از جاده‌های خیس یا لغزنده با مشکلاتی روبه رو باشند، اما پایداری آن‌ها در چنین جاده‌هایی بسیار بیشتر از اتومبیل‌های دیفرانسیل عقب خواهد بود.
 
منبع:عصر ایران 
 
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما

تازه ترين عناوين