۰
تاریخ انتشار
چهارشنبه ۱ بهمن ۱۳۹۹ ساعت ۱۱:۳۳
کد مطلب : ۶۳۴۰۴

چه کسی اصولگرایان را باهم آشتی خواهد داد؟/ پایداری - اصولگرایی و شروع رفاقتی از نو

چه کسی اصولگرایان را باهم آشتی خواهد داد؟/ پایداری - اصولگرایی و شروع رفاقتی از نو
چه کسی اصولگرایان را باهم آشتی خواهد داد؟/ پایداری - اصولگرایی و شروع رفاقتی از نو
زمان نشان خواهد داد که چه سرنوشتی برای وحدت اصولگرایان رقم می‌خورد.
این روزها هر چه بیشتر به انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ نزدیک می‌شویم؛ تلاش دو جریان اصلی کشور یعنی جریان اصولگرا و اصلاح طلب برای تعیین نامزد نهایی انتخاباتی بیشتر می‌شود و هر یک در تلاشند تا به نحوی رقیب را کنار زده و خود را برنده نهایی این میدان معرفی کنند؛ در این میان اما هر یک از این دو جریان در درون خود هم با مشکلاتی مواجه هستند که در ابتدا باید در صدد رفع و رجوع آن بر بیایند.
نمونه بارز این موضوع را شاید بتوان جریان اصولگرا دانست که در درون خود تجربه چالش‌هایی را با جبهه پایداری در رسیدن به وحدت داشته است.
وقتی روحانی مدیون اصولگرایان می‌شود
جبههٔ پایداری انقلاب اسلامی معروف به جبههٔ پایداری، وابسته به جناح اصولگرایی است که پس از وقایع انتخابات ریاست‌جمهوری ایران و خانه‌نشینی یازده روزه محمود احمدی‌نژاد و مطرح شدن جریان انحرافی در مردادماه سال ۱۳۹۰ با برگزاری همایشی در حسینیه الزهرا سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی رسماً اعلام موجودیت کرد.
چه کسی اصولگرایان را باهم آشتی خواهد داد؟
در جریان انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ که اصولگرایان در حال چانه زنی بر سر انتخاب یک فرد بین محمدباقر قالیباف، غلامعلی حداد عادل و علی‌اکبر ولایتی بودند، جبهه پایداری نامزد خود را سعید جلیلی معرفی کرد؛ هر چند در آن مقطع عمده انتقادات متوجه ولایتی شد که چرا زمین را به نفع قالیباف ترک نکرد، اما پایداری‌ها هم از ترکش‌ این انتقادات بی‌نصیب نماندند و حمایت از جلیلی یکی از دلایل شکست اصلی‌ترین گزینه جناح راست یعنی محمدباقر قالیباف معرفی شد. 
چهار سال بعد هم وقتی نوبت به دوازدهمین انتخابات ریاست جمهوری رسید، پایداری‌ها در گردهمایی ۳هزار نفره اصولگرایان شرکت نکردند، زیرا در حال راه اندازی ساز و کاری جدا برای خود بودند.  موضوعی که محمد دهقان عضو هیات رئیسه مجلس دهم درباره آن گفته است: بخشی از آرای روحانی در سال‌های گذشته در اثر تفرقه اصولگرایان و عدم رسیدن به وحدت رخ داد و طبیعی بود که تفرقه بین اصولگرایان باعث شد هیچ کدام از نامزدهایشان توان مقابله با روحانی را نداشته باشند؛ به همین خاطرمی توان گفت آقای روحانی رای آوردن خود را مدیون عدم وحدت بین اصولگرایان است. 
با این حال اما در انتخابات مجلس یازدهم و در آستانه رای گیری، شورای ائتلاف نیروهای انقلاب پس از چند دور مذاکرات فشرده با جبهه پایداری در نهایت توانستند یک لیست مشترک و واحد ارائه کنند. حال سوالی که در این میان برجا می‌ماند این است که آیا جریان اصولگرا و جبهه پایداری در انتخابات آتی ریاست جمهوری هم به وحدت خواهد رسید یا اتفاق دیگری در راه است؟
اما شاید برای رسیدن به پاسخ این سوال بد نباشد که در ابتدا به ریشه اختلاف این دو از زبان برخی از شخصیت‌های حزبی بپردازیم.
چه کسی اصولگرایان را باهم آشتی خواهد داد؟/ پایداری - اصولگرایی و رفاقتی از نو
 مقبولیت مهم‌تر است یا صلاحیت؟
حسین کنعانی مقدم دبیرکل حزب سبز  در گفت‌وگو با باشگاه خبرنگاران جوان، درباره علت اختلاف این دو جریان گفته است: بعد از اینکه احمدی نژاد در دوره اول ریاست جمهوری با همراهی اکثریت جریان اصولگرایی و جبهه پایداری روی کار آمد، در دوره دوم ریاست جمهوری او شاهد یک چرخش آشکار از وی شدیم، تا جایی که نزدیکان او هم از وی روی گردان شدند، بعد از این جریان، پایداری با بخشی از جریان اصولگرا دچار زاویه شد و ما شاهد این بودیم که بخشی از جریان پایداری در راستای حفظ خودش تلاش کرد در مخالفت با احمدی نژاد چندان واکنش نشان ندهد، این موضوع باعث شد که مخالفت در بین جریان اصولگرایی ایجاد شود.
حمیدرضا ترقی عضو شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی هم در گفت‌وگو با باشگاه خبرنگاران جوان در این باره گفته است: ریشه این اختلافات بیش از همه به دیدگاه‌های حداکثری که جبهه پایداری درباره اصولگرایی و انقلابی بودن دارد باز می‌گردد و معتقدند که باید این شاخص‌ها بصورت حداکثری در نامزد‌ها لحاظ شود و خیلی نباید به مقبولیت اهمیت داد، بلکه صلاحیت باید ملاک باشد و مقبولیت در درجه دوم قرار بگیرد.
موضوعی که مجید متقی‌فر سخنگوی جبهه پایداری هم در گفت‌وگو با باشگاه خبرنگاران جوان به آن اشاره کرده و گفته است که ما دنبال ایجاد شرایطی هستیم که در انتخابات آینده، جریان انقلابی نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشد تا نتیجه انتخابات به نفع مردم و نظام و انقلاب اسلامی رقم بخورد، به نحوی که گفتمان عدالت در رفتار و کردار مسئولینِ اجرایی ظهور  پیدا کند.
چه کسی اصولگرایان را باهم آشتی خواهد داد؟
او در ادامه گفته است که جبهه پایداری علاوه بر پیگیری رویکرد گفتمان انقلابی و عدالت محوری و ارائه راه‌کار‌های برنامه‌ای برای حل مشکلات مردم با ارائه شاخص‌های انتخاب اصلح برای انتخاب شایسته‌ترین فرد برای ریاست قوه مجریه، با رصد دقیق شرایط جامعه و تحولات احتمالی، متناسب با اقتضائات موجود تصمیم نهایی خود را اعلام خواهد کرد و دال مرکزی و رویکرد اصلی، تحقق گفتمان عدالت و روی کار آمدن جریان کارآمد، دلسوز و انقلابی است و تلاش می‌کنیم جریانات اصولگرای انقلابی را حول همین محور جمع کنیم. حال این اختلافات چگونه رفع و رجوع خواهد شد؟
چه کسی حلقه وحدت پایداری و اصولگرایان خواهد بود؟
حمیدرضا ترقی فعال اصولگرا در پاسخ به این سوال که چه کسی حلقه وحدت پایداری و اصولگرایان خواهد بود؟ گفت: طبیعتا هیچ وحدتی با سهم خواهی، پا فشاری روی خواسته‌های جناحی و گروهی و عدم اغماض نسبت به کم و کاستی‌های دیگر جریان‌ها و احزابی که در یک مجموعه دور هم جمع شده اند و به وحدت می‌رسند امکان پذیر نیست و بدون شک اگر قرار باشد به وحدت رسید در ابتدا باید فصل الخطاب را در بین خودشان مشخص کنند و همه آن فصل الخطاب و داوری آن را در اختلافات بپذیرند. علاوه بر این باید از سهم خواهی و تاکید بر منافع حزبی و گروهی پرهیز شود.
 او ادامه داد: ما برای رسیدن به وحدت دو روش داریم؛ اول اینکه از معیار واحد به مصداق قابل قبول همه برسیم و بعد هم اینکه از یک مصداق وحدت بخش و مورد اتفاق نظر به وحدت برسیم که این دو روش باهم متفاوتند؛ کمااینکه اگر بخواهیم از دیدگاه نظر‌های متفاوت به یک مصداق واحد برسیم طبیعتا بسیار دشوار است و فرآیندش طولانی خواهد بود و نمی‌شود به این صورت در جریان اصولگرایی مصداقی پیدا کرد که همه بر روی آن اتفاق نظر داشته باشند.
ترقی افزود: اگر اصولگرایان به چنین مصداقی رسیده که همه روی آن به اتفاق نظر برسند و از سرمایه اجتماعی مناسبی هم در جامعه و بین مردم برخوردار باشد، طبیعتا وحدت هم به راحتی شکل خواهد گرفت و از ارائه لیست‌های متفاوت جلوگیری خواهد شد، زیرا معیارها معمولا یکسان است و صرفا ممکن است در تطبیق این شاخص‌ها اختلاف نظر وجود داشته باشد؛ معتقدم که راه حل دوم یعنی مصداقی که مورد اقبال همه باشد می‌تواند وحدت را در بین جریان اصولگرایی ایجاد کند، مصداق که وحدت افزایش می‌یابد و مشکلاتش هم کم‌تر خواهد بود؛ پایداری هم بعید است که با این روش مخالفتی داشته باشد، یعنی ابتدا باید مصداق مورد قبول هر دو طرف را مشخص کنیم و بعد روی آن به وحدت برسیم.
چه کسی اصولگرایان را باهم آشتی خواهد داد؟
علیرضا خجسته‌پور قائم مقام جامعه اسلامی مهندسین هم درباره راه حل این موضوع گفته است که در انتخابات مجلس یازدهم هم اتفاق خوبی افتاد, اگرچه در لحظه‌های آخر بود اما در نهایت جریان‌های مختلف اصولگرایی توانستند به وحدت برسند و مقداری از «من» های خود کوتاه آمده و به «ما» تبدیل شوند؛ از همین رو نیز شاهد بودیم لیستی که ارائه شد مورد توافق طیف‌های مختلف اصولگرایان قرار گرفت.
قائم مقام جامعه اسلامی مهندسین گفت: البته ممکن است آن لیست مورد توافق صد در صد همه احزاب اصولگرا نبوده باشد، زیرا اگر به هریک از احزاب گفته شود لیستی را ارائه می‌دهد که اعضای خودش در آن قرار گرفته باشد‌‌, اما یکی از اصول وحدت این است که با حفظ مواضع به گونه‌ای وحدت کرد که کل آن جریان بتواند برنده انتخابات شود، این یکی از مختصات درون جریان اصولگرایی است و همانطور که گفتم زمان بسیاری صرف این وحدت شده است و اینگونه نیست که همه سلایق درون یک جریان به یک صورت باشد تا بتوانیم با هم کار کنیم.
این فعال اصولگرا در ادامه به نامی اشاره کرد که شاید داستان وحدت را کمی ممکن تر کندو پاسخ روشن‌تری به مصداقی که ترقی به آن اشاره کرد داده باشد ، او در ادامه گفته است این که سریع به موضوع مصداق پرداخته شود زود است، اما باید گفت که اگر نامی مانند آیت‌الله رئیسی مطرح شود احتمالا همه جریان‌های درونی اصولگرا خیلی راحت‌تر به وحدت خواهند رسید. موضوعی که حسین کنعانی مقدم فعال اصولگرا هم درباره آن گفته است: آیت‌الله رئیسی یکی از افرادی است که اگر به میدان بیاید اکثر اصولگرایان روی او اجماع خواهند کرد، اما باید دید که می تواند از قوه قضائیه خارج شود و این مجوز را دارد یا خیر، شانس او هم بیشتر از قالیباف است.
حال باید دید که آیا آیت الله رئیسی در انتخابت آینده شرکت خواهد کرد یا خیر و آیا نام او به حلقه‌ای برای وحدت درونی جریان اصولگرا بدل خواهد شد یا خیر؛ بهتر است همه چیز را به زمان بسپاریم و ببینیم که چه سرنوشتی برای اصولگرایان رقم می خورد.
منبع:باشگاه خبرنگاران جوان،فاطمه تورانلو
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما