تاریخ انتشار : ۲۱ مهر ۱۴۰۰ ساعت ۰۱:۵۴
جالب است ۰
این روزها، سالگرد درگذشت "میرزا حسن رُشدیه" است که برای اولین بار مدارس نوین را درایران راه اندازی کرد و از اتفاق، هر سال با آغاز مهرماه و سال تحصیلی در کشورمان مصادف است.
میرزا حسن رشدیه ، پدر مدارس نوین ایران
به گزارش بیان ما این روزها، سالگرد درگذشت "میرزا حسن رُشدیه" است که از اتفاق، با آغاز مهرماه و دوره تحصیلی در کشورمان مصادف است.
در واقع جناب میرزا حسن رشدیه را که طلبه ای از اهالی غیور تبریز بود و در حدود ۱۵۰ سال پیش می زیست، به درستی "پدر مدارس نوین در ایران" می دانند و می خوانند.
او که خود، در ابتدا از مدرسین مکتب خانه های معتبر شهر تبریز بود، با دقت و فراست دریافت که این مکتب خانه ها، هم فاقد جامعیت هدف دار در سطح ملی هستند (و هر یک جزیره ای جدا افتاده از بقیه است) و هم فاقد قابلیتِ  آراسته شدن به زیور تکامل پذیر دانش روز.
بر همین پایه، پس از پایان دوره طلبگی خود در نجف، راهی بیروت شد و با کسب معرفت از فضای نوپرداز دانش آن روز در این شهر، به تبریز بازگشت و نخستین مدرسه به سبک امروزین را در آن شهر و با نام "مدرسه رشدیه" بنا نهاد.
هر چند تاریخ پُر فراز و نشیب نظام  آموزش و پرورش در کشورمان، ریشه در این تلاش یکصد و پنجاه ساله دارد، اما یقیناً مهم ترین و اثرگذارترین تحول در این نظام را باید در وقوع انقلاب شکوهمند اسلامی و استمرار حاکمیتِ برآمده از آن دانست، چندان که تحولات پسینِ سال های انقلاب در نظام آموزشی ما، کشورمان را به تدریج از جرگه "وارد کننده" صِرف دانایی به "تولید کننده" آن تبدیل کرد و روح دانایی محوری را در کالبد این سیستم پُر دامنه دمید.
 اما چنان که به خوبی روشن است، وزارت آموزش و پرورش ما نیز همچون دیگر اجزاء و اوتاد کشور، متاثر از شرایطی است که در پیرامونش جریان دارد؛

چالش ها و دغدغه ها

امروز می توان فهرستی بلند بالا از مشکلات درونی و بیرونی نظام آموزشی ایران اسلامی را تهیه کرد که حل هر یک از آن ها اراده ای غول آسا را طلب می کند، اما بنا به آموزه ها و تجارب متعدد و متنوع چهاردهه مبارک گذشته، به خوبی نمایشگر این نکته است که وجود وزیری قدرتمند، ولایت مدار، صاحب سبک، توان مند و دارای سوابق و صبغه اجرایی و فرهنگی پُر و پیمان، به راحتی می تواند به موتور محرکه ارزش مندی در مسیر حل این چالش ها تبدیل شود و با درایت و پختگی، خیل عظیم و فرهیخته فرهنگی کشور را در جهت پیاده سازی سیاست ها و برنامه های خود همراه و همگام سازد.
تردیدی نباید داشت که برای ایران اسلامی زیبنده نیست وزارت خانه ای تا این حد مهم و تاثیرگزار، در دوره موعود بازگشایی سالانه مدارس کشور -که به حق "بهار علم و دانش" نام نهاده شده- فاقد وزیر بوده و با سرپرست اداره شود.
امروز، با هر گونه نگاه مصلحتی و از هر زاویه ای که بنگریم، زمان برگزیدن وزیری شجاع و ذوابعاد برای وزارت آموزش و پرورشی است که هم سابقه کار در مناصب فرهنگی را دارد و هم مدیریت کلان اقتصادی را.
هم دین دار و ولایت مدار است و هم با قدرت چانه زنی با مجلس و سازمان هایی همچون برنامه و بودجه و امور اداری و استخدامی آشناست.
هم تیم آماده و کارآمدی دارد و هم سعه صدری تجربه شده در گردآوری افکار متضارب و متنوع.
هم درد دین دارد و هم صورت بندی تحولات به روز را در کارنامه مدیریتی گذشته خود، به خوبی شکل داده است.
نیکو است که مدیریت دولت مردمی سیزدهم، هر چه سریعتر در معرفی وزیری برای این -شاید از یک منظر، مهمترین- وزارت خانه، اقدامی عاجل را در دستور کار خویش قرار دهد.
انشاالله.


  short_url/vdch-6n6.23nmzdftt2.html
bayanema.ir/vdch-6n6.23nmzdftt2.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما